fietstrip zuidelijke kant van de Cazorla.

Voornaamste hindernis, en ook de mooiste, is de Puerto de Tiscar. Een dikke 10 km klimmen voor 600 hoogtemeters. Het word warm vandaag... Volgens het weerbericht 34°. De moeite! Om 9 uur ben ik al weg. Naar zal blijken deze avond, vrij goed ingewreven met zonnebrandcreme.Alleen de handen en een klein beetje van het gezicht hebben te lijden gehad. En drinken! Alles samen, met de grote fles water na de tocht inbegrepen, kom ik aan 8,5 liter vocht... Niet te doen! En als je dan verwacht van veel naar toilet te moeten. Niks van! Tot aan Quesada, waar de Tiscar ongeveer begint, wordt het zicht gedomineerd door olijfbomen. De weg zelf is ook nooit vlak te noemen. Regelmatig al deftige % voor de wielen. En het zal er niet op verbeteren. Vanuit de vallei naar Quesada is er een nieuwe weg aangelegd. Dat zul je dan wel weten: Alle nieuwe wegen in Spanje zijn erg steil. Heb er vandaag zelfs gezien die eerder bij de 30% liggen. (Wel niet gefietst - ben niet gek) In dat opzicht valt deze nog mee: boven de 11% gaat hij niet. Daarna verandert het landschap regelmatig. Van dennenbomen (met gigantische dennenappels) naar grauwere graslanden tot bijna niks meer. Boven help ik een auto me voorbij steken (moeilijke bocht - hij zag niks (maar ik wel)). Als ik dan laat in de middag terug aankom in Cazorla kom ik de bestuurder tegen! Bied me zowaar direct iets te drinken aan! Tof! De afdaling is erg mooi. Rotsmassieven, nauwe gorges en veel bochtenwerk! Een goeie foto nemen in zulk landschap is niet eenvoudig. Er is teveel moois aanwezig om op het plaatje te krijgen... Ik kom aan een afslag naar Huesa. Moet ik daar niet passeren? Weet het niet goed meer (vergeten kaart te fotograferen) en volg de Garmin aanwijzingen. (30 km verder kom ik idd Huesa opnieuw tegen...) De beloning is een spectaculaire afdaling die de tobogan van de laatste 4 km vervangt. Het landschap veranderd ook erg! In de verte zie ik de Sierra Nevada liggen. Er ligt nog een beetje sneeuw op! Dichter bij mij is het heel dor. En ook heel rood. Ik neem de afslag naar Hinojares. Daar eet ik een broodje, drink 2 cola's en bestel er nog anderhalve liter water. Kan er weer ettelijke km tegen! Daarna maak ik een foutje. Ik kon de A315 volgen maar in plaats daarvan neem ik de JA-B200. In het begin gaat het nog, maar na 2 km wordt de weg echt heel slecht. En altijd heel steil! Of het nu op of af gaat. Grootste probleem is het wegdek. Vooral in de laatste anderhalve km (Je ziet Ceal - volgende dorp in de verte liggen) is het een ramp. Nu gaat het eens bergaf en kun je nog geen snelheid maken. Zonder lek te rijden ga ik de A315 op. Nieuwe weg! Dus ja, vrij steile stukken. Langzaam loopt het vat leeg. Met nog 12 km vooraleer Quesada te bereiken maak ik nog een tussenstop. Het blijft lastig, en ook de 5-6% stukken voelen aan als een pak meer. Vrij leeg bereik ik uiteindelijk La Iruela. In de binnenstad (hoog) ben ik nog niet geweest. Die laatste 100m hoogteverschil kunnen er nog wel bij... Nog enkele leuke foto's en dan douchen, drinken, eten en bloggen!