(fiets)trip naar de andere kant van de Sierra Nevada

Over de Puerto de la Ragua dus. 1990m volgens de enen, 2055m volgens anderen, ergens lees ik nog andere getallen. Maakt niet uit. Hoog. Het is een dik bewolkte dag en dat belooft op die hoogte niet veel goeds. Ik heb vanalles bij! Trui lange mouwen, regenvest, handschoenen... Ik ga alles gebruiken; (wel niet te samen) maar ben in mijn zorg ervoor wel het drinken vergeten... Geen probleem, Ik neem een grote fles uit de auto (altijd wel eentje in staan) en vul op aan een kraantje. Enig nadeel: Ga nu wel altijd moeten stoppen om te drinken. 't Is dat of terug met de auto. De rustdag heeft me duidelijk deugd gedaan! Spieren voelen goed aan! Er zit vooruitgang in! Plots komt de zon erdoor. Tja, te warm nu... Iets uitdoen! Eind verder speelt ze terug verstoppertje. Eigenlijk is het de wind die het koud maakt. Maar met zon is het houdbaar. Zonder echter... Op de top is een refugio! Kan ik eindelijk op een spaanse top eens iets drinken en eventueel een souvenier kopen! Niks van. Gesloten! Afdalen naar de afslag van Bayarcal. Ik mis die natuurlijk en kom in Laroles uit. 2 steile km te ver. Die moet ik nu terug! Maar eerst eten en terug op weg. Dan vind ik het bordje; beetje weggestoken tussen de struiken... Dit is een tertiaire weg! Schitterend dus; heel variabel en dus ook soms ... heel steil! tot 18% gaat het metertje! Intussen zijn ze overal hagelkanonnen aan het afschieten. Ik geef toe, het wolkendek ziet er echt dreigend uit. Baycardal is een echt mooi dorp! Ik had hier graag 1 a 2 uur op en terras doorgebracht in de zon, maar ;die lucht zet ma aan om haast te maken. Als ik al over de top raak zonder hagel of regen is het al in orde! Boven is de refugio nog steeds niet open. Ik duik weg achter een barak en kleed me om voor de afdaling. Het wegdek is deels in heel slechte staat. Nochtans het nieuwste stuk asfalt dat eronder te leiden heeft. Ik herinner me nu, in de Vuelta 2 jaar terug had het peloton af te rekenen met enorm veel lekke banden. Ik weet nu waarom...